Nefes

İnsan çocukluğundan itibaren beklentiye girmeye başlar aslında ve o  günden sonra da onu mutsuz edecek çoğu olay beklentileri üzerinden gerçekleşir. Çocuklar yaptığı bir davranışa karşılık alkış almak, oyuncak istemek, çikolata yemek, parka götürülmek gibi birçok beklentiye girebilir fakat bilmemiz gereken bir şey vardır onlar anda kalıp istedikleri şekilde devam ederken bizler anda kalamıyoruz. Bunun nedeni ise egomuzdan beslenmemiz, ego ben, ben demek ise nefis, nefis demek ise şeytan, şeytan ise iblis demek.  En ufak mutsuzluğumuzu kolayca başkasına yıkabiliyoruz. Peki hiç düşündük mü? Beni üzen kim? Ben neden üzülüyorum? Olaylara geniş bir çerçeveden bakıp tarafsız olursak bizi üzen şeyin aslında kendimiz olduğunu görmek zor değil.  Kendimiz derken aslında beklentilerimiz. İçimizde ne kadar bir şeyler beklemediğimizi söylesek bile bilinç altımızdaki belki küçücük bir umut bunu tetikliyor. İşte bu gecelerimizin, günlerimizin hatta yıllarımızın mutlu geçmesi...

Osmangazi Üniversitesi Kimya bölümünden mezun oldum. 5 yıldır Analitik kimya laboratuvarında çalışmalar yapıyorum. Uludağ Üniversitesi'nde pedagojik formasyon eğitimimi tamamladım.   Aynı zamanda kahve içmeyi, kitap okumayı, bana bir şeyler katacak kültürel anlamda veya ilgi alanlarımla ilgili dizi, film, belgesel izlemeyi severim. Örgü örmekte hobilerim arasında yer alabilir. En yakın dostumla yoga yapıyorum kendisini yoga ve birçok alanda geliştirmiş ve geliştirmeye devam ediyor. Onun da bir bloğu var ve mutlaka ziyaret etmenizi tavsiye ederim. 12 yıl boyunca sporla uğraştım. Handball, taekwondo, atletizm(100m bayrak koşusu), halk oyunları ve dansla ilgilendim. Satranç oynadığım bir dönemim de var. Resim yapmayı çok seviyorum hatta sergiye çıkan resimlerim de var. Sağlıklı beslenmeyi seviyorum ve önem veriyorum hatta glutensiz yaşamı benimsemek adına birçok şey yapıyorum ve bana zararı dokunan birçok yiyeceği hayatımdan çıkardım diyebilirim. Şu anda yoğun bir dön...